İçinizdeki turisti seveceksiniz…
Turist ve gezginlerin aynı deneyimlerini paylaşabilecekleri tek yer burası olabilir. Turist olmak burda sizi hiç rahatsız etmeyecek. Roma’da kendinizi bırakın ve içinizdeki turisti serbest bırakın.
“Ya başına bişiii gelirse” sorusunun gerçek hayata geçtiği yer. Başıma bişey geldi ve soyuldum. Ama Cape Town herşeye rağmen olağan üstü biryer. Bakalım dünya kupasında nasıl olaylar çıkacak…
Corcovado’ya çıkarak hemen hemen her Roman Emmerich filminde yerlebir olan Cristo Redentor’ü kendi gözlerimizle gördük. Ille Grande adasına giderek hayatımızda girdiğimiz en sıcak denize girdik.
…bir iki gün gecikmeli Montevideo’ya gelmem bile iyidir. Neyse IDO Istanbul-Bandırma deniz otobüsünün tıpkısının aynısıyla BS AS’ten Montevideo’ya yaklaşık üç saatte geldim. Otele gittim, hemen öğleden sonra vardiyası şehir turu aldım, otele döndüm ve ertesi sabah hava alanına gittim.
Buenos Aires gördüğüm diğer Güney Amerika şehirlerine benzemiyor, şahsına münasır bir yer. Kelime dağarcığım yetse anlatacağım nasıl bir yer olduğunu…Gelip görülmesi gereken bir yer. Ne kadar turistik olsada bir tango şovuna gidip bir şişe Malbec içilmesi, Recolta’da Evita Peron’un şaşırtıcı küçüklükte mezarının görülmesi, pazar günü San Telmo sokaklarında dolaşılması, Palermo’da bir kafede oturup ekstravaganza boyutta bir şişe bira içilmesi gereken bir yer.
Farkında olmadan Santiago’nun enteresan bohem muhiti Bellavista’ya gelmişim. Fransız esintileri kafeler ve binalardan hemen seziliyor.
Guayaquil bana Venezualla sonrası dünyanın en güvenli şehri gibi geldi. Karakas’ta havuz & otel kombinasyonu iyiydi ama sokaklarda aval aval dolanmak gibisi yok. Otel odasının kapısından eşyalarımı fırlattığım gibi kendimi attım Guayaquil sokaklarına.
Eskiden turistlerin fidye için kaçırıldığı Bogota turizme ve turistlere karşı yeni bir şans için tüm olanaklarını zorluyor anladığım kadarıyla. Bedava şehir turları, kısmen ingilizce bilen güvenlik görevelileri ve hemen hemen her yerde turist ofisleri falan…Açıkçası şaşırdım. Beklentim düşük diye herhalde. Yinede el kol sallaya sallaya, laylaylom laylaylom, elinde fotoğraf makineleri falan sokaklarda dolaşmak çok zekice olmaz.
Tüm projeyi bir kenara atıp, 2-3 ay takılmak istediğim yer. Uçağım geç vakit geldiği için San Juan’da bir gece kaldım. Şehir de pek bir numara yoktu, varsaydı bile benim görmeye zamanım olmadı. Sabah otobüse binip Jaco denilen yere doğru yola çıktığımda manzaralar bir enteresanlaştı. Yeşiller üstüme üstüme patlamaya başladı.
Ja-Mon (yaa man) lafı herkesin dilinde. Herşey yolunda, rahat ol niyetine söyleniyormuş bu laf.
Tokyo’da biri daha bana katıldı. Ama işi kırıp geldiği için onunda ismini açıklıyamıyoruz. Artık birileri gelsin de videolara falan çıksın bıktım bu FBI kafası witness protection triplerinden. Neyse bu webisode yazısını kendisi yazdı. İçerik olarak katılmadığım yerler olsa da çok başarılı bir yazı olduğunu düşünüyorum. Birde kendine nickname bulamamış benden rica etti bir tane bulmamı.
Seul dünyanın en güvenli şehirlerinden biri, Korelilerde dünyanın en şeker ve yardımsever insanları olabilirler. Türklere de tapıyorlar.
Güzel kokulu liman demekmiş. O zamanlar tütsü fabrikaları varmış, şimdi kalmamış. Nerde o eski tütsü kokulu Hong Kong derler şimdi. Bir rivayete göre de bu liman şehrini İngilizler Çinlileri opium ile kandırıp almışlar.
Fotolar için tıklayın.
Anahtar kelimeler: dolmuş süsleme sanatı / öküz kuyruğu / ispanyol esintileri / at arabaları / volkan patlamaları / düşündürten insan manzaraları /
ÖNCE MANİLA NERESİ?
Filipinler… Bir kaç turizm acentasında lanse edilen sahil konseptli kareler dışında hiç bir çağrışım uyandırmayan ülkelerden biridir sanki. Başkent Manila da aynı şekilde işitsel ya da görsel herhangi bir kıpırdanma [...]
Fotolar için tıklayın.
Anahtar kelimeler: estetik ziyafet / pırıl pırıl / düzenin bale pabucu / hayvan resort’ta safari / maketsi havalar / rahat insanlar / ışıklı keyifler / şık seyirler
MAKETSEL DENEYİMLER
Yıllar yılı “yere bal dök yala” deyimi ile özdeşleşmiştir Singapur’un ne kadar temiz bir kent olduğuna dair anlatılar. Katılmamak ihtimal dışı ancak bir yandan da merak [...]
Fotolar için tıklayın.
Anahtar Kelimeler: Tropik İslam / Pirinçli Kültür Türlüsü / Beni kolonize etme, benle oynama / Yemek ve yemek / Batik / Misafirperveristan /
“MALEZYA’NIN KÜLTÜRÜ YOK!”
Sert bir başlık mı? Aslında yalnızca bir alıntı… Hem de orta yaşın üzerinde halis mulis bir Malezyalı’dan direkt aktarılmış ve şişirmeden çevrilmiş. Ne demek istediğini kavrayabilmek içinse önyargı vitesini [...]
Fotolar için tıklayın.
KO PHA NGAN
Fantastik bir kumsal, bol kepçe palmiye ve dip manzaralı deniz… Tamaaam, çekiyoruuz… Şık şık! Eveet kartpostalımız altına yazısını da koyunca tamam: Ko pha ngan. Kareye girmeyen diğer detaylar da ‘olacak gibi değil’ dedirtiyorsa günde en az üç-dört öğün, evet evet burası Ko pha ngan. Bungalowlar olsun, uygun fiyatlı iyi oteller olsun, [...]
Fotolar için tıklayın.
ÖNKAFA
Kule. Kalkış izni istiyoruz. Tamam.
Anti-paralize hormon kapakları açılsın. Tamam.
Algı reseptörleri tam kapasite ile devrede. Tamam.
3 2 1… Piyuww!!!
Yolluk: Bu web yazıtları ile 80 Günde 20 Alem’in fatihi Hakan’a sosyal geçitleri aralama heveslisi Balonkafa olarak eşlik ediyor olacağım. Şimdi söz, Bangkok kafasında!
Anahtar Kelimeler: gülen insanlar – budist yaklaşımlar – nefis tatlar – pazarlıklar [...]
80gunde20alem.com, bir multimedya seyahat günlüğü projesidir. Jules Verne’in klasikleşmiş “80 Günde Devrialem” romanının web projesi olarak yeniden yorumlanışıdır.
80 günde, 3 kıtada, Türkiye’den vize istemeyen 20 ülke gezilecek:
Asya(7 ülke) – Tayland / Malezya / Singapur / Filipinler / Hong Kong / Güney Kore / Japonya
Güney Amerika (9 ülke) – Kolombiya / Kosta Rika / Nikaragua / [...]
Anahtar kelimeler: dolmuş süsleme sanatı / öküz kuyruğu / ispanyol esintileri / at arabaları / volkan patlamaları / düşündürten insan manzaraları /
ÖNCE MANİLA NERESİ?
Filipinler… Bir kaç turizm acentasında lanse edilen sahil konseptli kareler dışında hiç bir çağrışım uyandırmayan ülkelerden biridir sanki. Başkent Manila da aynı şekilde işitsel ya da görsel herhangi bir kıpırdanma yaratmamıştı bugüne değin, en azından benim için. Zaten yaratsaydı bile çağrışımlarla deneyimlerin birbirleri ile örtüşmesi özellikle de konu bilinmeyen bir mekan ise oldukça düşük bir ihtimal değil midir pek çok zaman?
SONRA MANİLA’DA NELER OLMUŞ DA NELER OLUYOR?
Manila havalimanından çıkar çıkmaz toprağa henüz ayak basmışken bizi kazıklama girişiminde bulunan taksi firmasına nanik çekerek (normal fiyatın 4 buçuk katına götürüyordu bizi az kalsın) dalıyoruz şehrin içine. Yolda en çok dikkat çeken Amerikan askeriyesinden kalma jiplerin dolmuşa çevrilerek İsa’dan heavy metal tadına kadar değişkenlik gösteren süslemelerle çeşitli stillere büründürülmüş halleri.
Bir kahvecinin dışarıya konumlu masalarından birinde oturmuş kahvelerimizi yudumluyoruz… Bir yandan Asya’da yapılan kahvelere hakkını vererek kahve koymadıklarından dem vuruyor bir yandan da nereye geldiğimizi algılama çabası ile etrafı inceliyoruz ki Manila’ya ne olmuş sorusunu sorduracak ilk vakka gerçekleşiyor. Yaşları 12 civarlarında olan üç çocuk ansızın masamıza yaklaşıp, bisküvimizi gasp ediyor. Zaten nerede olduğumuzu çözmeye çalışırken bir anda neden kahve mekanının ve yolda gördüğümüz pek çok marketin de kapısında güvenlik elemanı durduğunu (o sırada yoktu bizimki) anlayıveriyoruz. Hemen sevgili atasözümüz çınlıyor kulaklarda… Biri yer biri bakar, kıyamet ondan kopar. Yıllar yılı Montinyak rejimini “Yedikçe zayıflat” olarak ilksel şekliyle uygulayan sömürgeci ülkelere laf atmadan geçilemeyecek sahneler görüyorsanız… işte burası Manila! Şehre neler olduğunu aktarabilecek daha derinlikli bir inceleme ise bu yolculukta bizim kapsama alanının dışında…
Not: Montinyak “Yedikçe zayıfla” mottosu ile bir ara diyet arenalarında meşhuur olmuş bir kimlik, aslen bir rejim programıdır ammavelakin burada mecaza bulanıp kızartması yapılmıştır.
İŞ YOKSA YEMEK DE YOK!
Kalesa adı verilen at arabası ile tıngırı mıngırı dolaşıyoruz şehri. Sürücümüz aynı zamanda geçtiğimiz her detayın tarihsel ve sosyal boyut anlatıcısı olma işini de üstleniyor. Ara sokaklara serpiştirilmiş İspanyol mimarisi ülkenin 300 yılı aşan sömürge tarihinin kalıntıları olarak halen varlığını koruyor. Geçtiğimiz bir caddenin kenarında golf oynayanlar arka fonu ile yaşayan evsiz insanlar için rehberimiz “İşin yoksa, evin de yok, yiyeceğin de” yorumunu yaparak dünyanın en kalabalık şehirlerinden biri olan Manila’nın sosyo-ekonomik durumunu bir cümle ile özetliyor.
GARSON BEY, BİR ÖKÜZ KUYRUĞU ALABİLİR MİYİM…
Geleneksel bir yemek ziyafeti verelim diyoruz… Filipinlilerin geleneksel tadı da buymuş meğer… Sulu yemek kıvamında sunulan öküz kuyruğu… Tadı? Benden “eh işte” aldı ama bu ağız tadı pek kıyas götürmez bir alan… Denk gelirseniz, deneyin… Öküzün kuyruğu da yenir mi kardeşim diyenler içinse “kelle paça, işkembe ya da beyin yeniyor da kuyruk mu yenmeyecek yauww derim ve çekilirim…
ÇATLAK PATLAK YUSYUVARLAK
Manila’dan 1-2 saatlik sürüş mesafesi ile Tagaytay bölgesine gidip, önce kayıkla bir köye ulaşıyor, oradan da volkanik bir dağa doğru tırmanışa geçiyoruz. Taal volkanik dağı. En son 1940’larda patlamış volkan hala aktif. Zirveye doğru bazı kayalıkların arasından dumanlar da çıkmıyor değil. Patlamanın ardından eskiden koni şeklinde olan alan küçük bir gölet halini almış. Baktığımız yerde eskiden koni şeklinde bir dağ olduğunu düşününce garipsemeden ve o patlama anının şiddetini düşünmeden edemiyoruz. Tabiat ana ile dalga geçilmemeli mümkünse eli öpülmeli diye saçmalayarak bir başka alemde görüşmek dileğiyle patlamalara mahal vermeden sakince kalın diyoruz…
Balonkafa Manila’dan dillendirdi…
Aralık 29th, 2009 at 17:06
Bir suredir ‘takip edecegim’ deyip de bir turlu takip edemedigimi fark ettim maceralarini. Simdi bu yazini okudum. Videoyu izleyemedim henuz, o daha sonra (cok program acik, laptop dagilanzi). Cok eglendim okurken, eline saglik. Bir gun yapmayi istedigim seyi yapiyorsun. Guzel tecrube oluyor, ikinci elden de olsa.
İlk elden tecrube edene kadar, bununla yetinecegim. Kolay gelsin, tadini cikar!
Aralık 30th, 2009 at 03:35
Cok acayip yermıs Manila. Biraz urkutucu ama o garıp sokaklar, ghetto gıbı heryer, yine de hissiyatı cok guzel. Hafif yagmırlu, nemli bir hava ve sefalet. ma bir o kadar da basit hayatlar. Hosuma gitti.
Taal volkanik dagi ve golu coook guzelmis bayıldım bayıldım. Yamac gibi birseyin kenarında oturmussun ya off ne guzel bır yer orası ne guzel! Yine ordakı o derma catma kulube gıbı sey ah onu da cok begendım ben. Okuz kuyrugunu pek tutmadım ama o dıger yerdekı yemekler sahane. Agzım sulandı
O ablada da ne ses varmıs yalnız ne ses varmıs!
Aralık 30th, 2009 at 03:51
Tagaytay kadını portresi cok cok guzel.
Bence her yerden boyle bir kac kare portre cekin. Sonrasında ulkelerın etnık kımlıklerını ortaya koyan bır dokumantasyon kalmıs olur elınızde ve projenın ıcınde ayrı bır kol olmus olur.
Ocak 2nd, 2010 at 20:33
hocam şimdiye kadar gittiğin yerlerden en çok ilgimi çeken bu oldu. ürkütücü falan ama çok değişik bi kafası varmış
asyada ne zaman çıkıyosun?
Ocak 6th, 2010 at 17:08
Yılaşında Japonyada olunacaktı.Son durum nedir.Aksadımı yoksa?